تبليغاتX
/کرشمه /۱
صفحه نخست | طراح قالب | خروجي وبلاگ
  

 

                                            نرگس دیده من اشک من است            

اشک دریای پریشان من است

من پریشانم وهجرم همه دربند تو است

یاد آن نرگس زیبای مَهِ روی تو است

ژیلا

            
خاطره ها  

دوش از کوچه گذشتم

کوچه خاطر ه ها

کوچه ناز ونگاه

در خم و پیچ دلان

یاد کردم خود وآن خاطره ها

که چنین گم شده اند

محو وتاریک وفراموش شده اند

جستجو کردم از هر خاطره ای

که شده مشتی ز خاک

مشتی از خاک زمان

که وزید باد بر آن

/www.jilarasekh.com/ ژیلا ۲۰۰۹  /۲/۱۹

 

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

                     

من به عشق خود وفادارم تو دنیای منی 

لحظه ها را من نبینم چون  تو سودای منی

ساعتی من در کنارت در نگاهت می نشینم 

چون  تو مهمان دلیّ وچون که رویای منی  

                                                        ژیلا

خدا یاااااااااااااااااااااااهمه روزهایت ۱۴ فوریه باد 

   

سپندار مذگان  !!        

من زنم 

من زنم

 من نه سنگم

من زآهن نیستم

من ز گلبرگم

ز یاس واز ستاره دامنم

شمع خانه، مادرم

سیب سرخ روزگارم

من زنم

سنگ صبور خانه ام

شانه هایم بستر است

خنده ها و گریه ها جان من است

من دعای صبح و شامم

من زنم

عشق نامم

مادرم

خواب و آرامش دهد عِطر تنم

ساقی  و هم ساغرم

من خود عشقم

خود پروانه ام

من زنم

www.jilarasekh.com/ ژیلا ۲۰۰۹  /۲/۱۴

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

                              ساقی در آن میکده بگشا که بنوشم ز می او  جامی           

تا دگرگونه کند حالم و گیرم زمی لعل لب او  جانی

طرّه مو  میفشان و  بزن زخمه ای بر زخم زهی

دل مارا  به یک غمزه بساز و بکن از زخم تهی

 ژیلا

                                                             تو

آب شفاف است در نگاه بی دریغ تو

آیینه خجول است درصفای تو

دریا حقیر است در بزرگی تو

شب شرمنده است با حضور تو

ماه بی فروغ است پیش روی تو

خاک ابریشم است زیر پای تو

طوفان ،نسیم است با وجود تو

ژیلا نیاز است قبله گاه تو

www.jilarasekh.com/ژیلا ۲۰۰۹  /۲/۹

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

دارم خبری.......

دارم خبری ز بی خبرها

آنجا که خبر چو خشت خام است

آنجا که دلی ز تاب و شورش

در بست اسیر مرغ شوم است

آنجا که دوپای دهر نا کار

 گردنده ی هجر و زور است

  آنجا که من و تو  و دگر ها

خسته شده و خودش براه است

آنجا که عزیزی خفته در خاک

کی داند کی توان کار است

آنجا که خوشی و نا خوشی ها

 با زردی و بیرنگی عجین است

آنجا که درندگان وحشی

گسترده شکم خوار ضعیف است

آنجا که خوشی رفته از یاد

ساز ودهلش طبل تهی است

آنجا که من ضعیف تنها

بیگانه زخوی و جان خویش است

 ژیلا

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

نکند خواب برد خوابِ مرا

نکند راز خودش فاش کند رازِ مرا

نکند اشک بشوید همه ی اشکِ مرا 

نکند عشق خودش خام کند عشقِ مرا 

          ژیلا

 

خیال واهی

در خیال واهی خود چه دلخوشم

و منتظر مانده ام شاید

در ایستگاه بعدی زمان گمشده ام را بیابم

چشمانم را می بندم

تا شاید اندکی خواب را مهمان کنم

خوابی که از چشمانم گریخته

به من امان بخود اندیشیدن نمی دهد

 پیوسته  در تکاپوی زمان از دست رفته  می کوشم

خواب را به مهمانی دیگری می فرستم

و در رویاهای دورم

همواره گمشده ام را جستجو می کنم

وای بر من وزمانی که بیهوده از دست دادم

کاش می شد ماشین زمان را نگه داشت

آنگاه اورا در صندوقخانه قلبم و فکرم

برای همیشه بایگانی می کردم

ودلتنگی هایم را با بودنش و در نگاه سوزنده اش آرامش دهم

ولی چه سود! از خیال واهی !!!

www.jilarasekh.com/ ژیلا ۲۰۰۹/۲/۵

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

ای عجب .....

ای عجب روز و زمان دارم ز تو

ای عجب درد و فغان دارم ز تو

ای دریغ از آه و  از نای و نوا

ای دریغ از اشک و سوز بی صدا

ای که من رفتم به باد در عرصه ی دوران خود

ای که گشتم بینوا و من خمود با دست خود

تو که هر سازی زدی رقصید این دستان من

تو که هر بازی زدی خندید این لبهای من

تو زهر راهی رفتی ! راه شدم

تو ز هر بامی پریدی پَر شدم

تو گنه کردی گفتم هیچ باد

 تو تبه کردی گفتم هر چه باد

 ای زما خندیدیّ و بشکستی جام زندگی

ای زما رنجیدیّ و بستی تو یوغ بندگی

ژیلا

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

 بهر نمازش که وضو می کنم

هر طرفی  قبله  زاو  می کنم

  تسبیح وسجاده ام او می شود

 حمد وثنای تن تب کرده ام او می شود 

                                                     ژیلا 

 

با تو

با تو شعرم ،با تو شورم

با تو من کوه غرورم

بی تو دروادی و صحرا ها اسیرم

باتو من دنیای نورم

بی تو امّا من ندانم

با تو من گرم وبهارم

بی تو  دنیابرزخ من

بی تو لحظه  ،لحظه ام سرد وغمین است

بی تو از دنیا بدورم

بی تو امّا سرد و پائیزی  وتنها

با تو حسّ خوب بودن ،حسّ زیبای شکفتن

حسّ گلبرگ و جوانه دربهاران

درمیان شاخساران 

همره این کودک دل

با دوصد شعر وترانه

با تو من زیبا وخندان

چون گل وحشی و سرکش

با تو ،من ، من  بی منم امّا

تو منی، من در تو دنیا

www.jilarasekh.com/ ژیلا ۲۰۰۹/۱/۳۱

 

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

 

آتش !

نمی دانم

 چرا قلبم زمستانی ودردم همچو آتش

نمی دانم

 چرا شمع وجودم رو به خاموشی ، نگاهش همچو آتش

نمی دانم

چرا من مرد ه  ایی مانم و او یحیی این  آتش

نمی دانم

چرا من گریه  ها دارم و او خندد بر این  آتش

                                           نمی دانممممممممممممم

ژیلا

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

   

  خود

 دشت و دمن ، جنگل و کوه و صحرا

رمیدم   از    خود    برسم    تا  خدا

تا   بشوم   دور   از   این       باطنم

وه ، چه خوشدل شده ام از  خودم

خود   همه  جا  سایه  به  سایه   آمد

گاهی  دوان  گاهی  که  لنگان    آمد

این   خود  فتانه  و    بی    خود  من

گشته   رَسن    آویز      گردن   من

  چهره   و   آن   سیرت   دیرینه ام

آینه  اش  بوده  همان    دیده ام

  

آینه ام   را     بشکستم         خدا

گر چه نموده است در آن رخ نما

هر غم و شادی و همه  حال من

فاش  نموده   همه    اسرار من

این خود هرزه چه کند با خودش

زان که بسوزد خود و یا دامنش

شعله کشید عالمیان را   بسوخت

عاقل و جاهل همه با هم بسوخت

باد   دمیده    روی       خا کسترش

بر سر خُرد وکلان وهمه ساکنش

این  خود  حرص و  خود    نخوَت  بود

بشکن   وسوزَش   همه  خدمت بود.

ژیلا

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

[تصویر: 6t08rs.gif]

باران بوسه هایت

 هم چون شبنم صبحگاهی

 یاس تشنه لبهایم را مهمان کرد

وعِطر خوش حیات در جانم پیچید

وبیادم آورد که هنوز هستم

 ژیلا

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

می و میخوارگی با تو چه زیباست

تب و دلدادگی با تو فریباست

شب وشب زندگی با توتمنّا  است

که هر چه گفته ام یادی از آنهاست

 ژیلا

 به کدامین؟!

من در اندیشه فردای دگر خواهم بود

تا که هر بیدل عاشق به رهش باز رسانم

که در آن غربت وهجر ،لغتی بی معنی است 

 تا تو آنگاه به کنارم آیی

 وبگویی چه زیباست وصال

ومن از عشق برایت چه سخن ها دارم

 گرمی دست دلم هدیه ی تو خواهم کرد

وتو از من بپرسی به کدامین گُنهت توبه شکستم

 به کدامین لغتی نامه نوشتم

به کدامین خم ابروی تو من باده شکستم

 که  شدم چلّه نشین دل غمّاز و رخ مهرویت

تا که ترکم بکنی یا به هجرم سپری ؟

  یا به خاکم فکنی ؟

شمع خاموش  مزارم بنهی

 گل زردی وخُماری به یادم بنهی

همره باد فنا

 در فراموشکده جا بنهی

 آخ!! گر من بخطایی سوختم

تو به حیلت به گناه آلودی

تو به اشک من دربند طهارت کردی

تو به سوداگری با عشق حماقت کردی

 تو به خود با خود وبی خود که خیانت کردی

 من در اندیشه فردای دگر خواهم بود

 ودگر بار در اندیشه فردای نویی

خواهم بود

www.jilarasekh.com/ژیلا ۲۰۰۹/۱/۲۶

 

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت

  

الهی من ز رویا و خیال

پر کشم سوی تو و سوی کمال

از کمالت اکمل و کامل شوم

تا به سویت آیم و منعم شوم

 ژیلا

بغض

به دنبال شانه ای می گردم

که های های گریه هایم را

 خستگی زندگی از دست رفته را

وبغض سالهای مرده را

 که چون گلوله ای در گلوی زندگی نامه ام

فشرده شده بترکانم

 ودر کنارش، در امنیت وجودش 

آرام گیرم 

بار خدایا میخواهم بر شانه ات سر بگذارم و  گریه کنم

سیل اشکم  چون رود جاری شو د

بغض ترکیده ام کینه هایم را بشوید

آنگاه من باشم وتو وشانه مهربانت

وآرامش و سکونی که با تو بودن را بمن هدیه میدهد

www.jilarasekh.com/ژیلا ۲۰۰۹/۱/۲۲

نویسنده : ژیلا راسخ | ساعت روز
| لینک ثابت